ฉาบแครช: แหล่งกำเนิดของพลัง
ฉาบแครชคือฉาบที่ใช้สำหรับแอคเซนต์และช่วงเวลาสำคัญในเพลง มักใช้บอกจุดเริ่มของท่อนฮุก หรือตีพร้อมจังหวะเน้นของวง จึงอาจเป็นฉาบที่ถ่ายทอดอารมณ์มากที่สุดในกลองชุดทั้งชุด
ขนาด 16 ถึง 18 นิ้วเป็นช่วงมาตรฐาน แต่ทุกวันนี้มือกลองเลือกขนาดที่ใหญ่ขึ้นมากขึ้น ขนาดและความหนาเปลี่ยนบุคลิกได้มาก รุ่นที่บางกว่าจะกระจายเสียงได้เร็วพร้อมเสียงที่ละเอียดอ่อน ส่วนรุ่นที่หนากว่าจะให้ความดังและพลังมากกว่า
และระยะหลังนี้ ไม่ได้มีแค่เสียงดังและฉูดฉาดเท่านั้น แครชที่มีบุคลิกซับซ้อนกว่า ซึ่งถูกบรรยายว่ามืด แห้ง แทรชชี่ หรืออบอุ่น ก็ได้รับความนิยมเช่นกัน
ไฮแฮท: จุดที่รายละเอียดอารมณ์แสดงออกมากที่สุด
ไฮแฮทคือฉาบหนึ่งคู่ที่วางซ้อนกันบนล่าง โดยปกติใช้คุมจังหวะตลอดทั้งเพลง จึงเป็นส่วนที่ไทมิ่งและกรูฟของมือกลองแสดงออกมาชัดเจนที่สุด
ขนาด 14 นิ้วพบบ่อยที่สุด แต่ไฮแฮท 15 นิ้วที่ให้เสียงหลวม ๆ และรุ่นที่ให้เสียงแน่นขนาด 13 นิ้วลงไปก็ได้รับความนิยมเช่นกัน
ไฮแฮทไม่ใช่แค่ฉาบที่ดัง “ชิก ชิก” ยังมีเสียงโปร่งเบาเมื่อเปิดเล็กน้อย เสียง “ชิก” เมื่อปิด และความเร็วในการตอบสนองเมื่อเหยียบแป้น ความแตกต่างของรายละเอียดเหล่านี้ละเอียดอ่อนมาก
โดยเฉพาะในการบันทึกเสียง แค่เนื้อเสียงของไฮแฮทอย่างเดียวก็เปลี่ยนความรู้สึกของทั้งเพลงได้
ฉาบไรด์: กระดูกสันหลังของกรูฟ
ไรด์คือฉาบขนาดใหญ่ที่ใช้คุมจังหวะเป็นหลัก ขนาดประมาณ 20 ถึง 22 นิ้วเป็นมาตรฐาน หนากว่าแครช และให้เสียงไม้ที่ชัดเจนและคมชัด
สิ่งที่ผู้เล่นต้องการจากไรด์แตกต่างกันมากตามแนวเพลง ในแจ๊ส จะเน้นความรู้สึกแบบ “เลกาโต” ที่การตีแต่ละครั้งกลมกลืนไปกับวอชของโอเวอร์โทนที่แผ่ขยายอย่างเป็นธรรมชาติ ส่วนในร็อก มีแนวโน้มไปทางเสียงพิง (ping) ที่ชัดเจนและตัดผ่านวงออกมา รวมถึงเสียงเบลล์ที่หนักแน่น
มือกลองจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ยังชื่นชอบ “แครชไรด์” ที่ตีเป็นแครชได้อย่างเป็นธรรมชาติด้วย
ฉาบไชน่า: เอฟเฟกต์ที่ทรงพลัง
ฉาบไชน่ามีรูปทรงเฉพาะตัว โดยขอบจะงัดขึ้น เสียงของมันมีความนอยส์และดิบ ต่างจากฉาบทั่วไป
ชื่อ “ไชน่า” มาจากต้นกำเนิดที่สืบเนื่องมาจากฆ้องจีนและฉาบจีนแบบดั้งเดิม
ในช่วงแรก มันเป็นสิ่งที่แตกต่างจากฉาบกลองชุดในปัจจุบันค่อนข้างมาก เมื่อปรับตัวเข้ากับดนตรีที่เสียงดังอย่างร็อกและเมทัล มันจึงพัฒนาไปสู่เสียงที่มีหัวเสียงหนักแน่นและตัดผ่านวงได้ชัดเจนขึ้น
ดังนั้น ฉาบไชน่าที่คนส่วนใหญ่ใช้กันในปัจจุบันจึงยังคงมีองค์ประกอบของฉาบจีนแบบดั้งเดิม แต่ได้พัฒนาไปในแบบของตัวเองในฐานะฉาบเอฟเฟกต์สำหรับดนตรีสมัยใหม่
ไชน่าเป็นของคู่กายในดนตรีร็อกและเมทัลเป็นพิเศษ แต่ระยะหลังก็ปรากฏในเพลงป๊อปและฟิวชันด้วย ซึ่งผู้เล่นใช้เป็นแอคเซนต์ที่ตั้งใจให้โดดเด่นออกมา
ขนาดเล็กจะให้หัวเสียงที่คมและสั้น ยิ่งขนาดใหญ่ขึ้น เสียงก็ยิ่งกระจายออกอย่างรุนแรงราวกับระเบิด รสนิยมของมือกลองต่อไชน่าแบ่งเป็นสองขั้วชัดเจน ทำให้มันเป็นหนึ่งในฉาบที่แสดงบุคลิกของการเซ็ตอัปได้มากที่สุด
อ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับไชน่าได้ที่ ฉาบไชน่าคืออะไร?
ฉาบสแปลช: แอคเซนต์สั้น ๆ ที่สวยงาม
ฉาบสแปลชมีขนาดเล็ก ประมาณ 6 ถึง 12 นิ้ว เสียงสูงกว่าแครช และมีเสียงหางที่สั้น
เพราะเพิ่มแอคเซนต์ที่วาบขึ้นเพียงชั่วพริบตา สแปลชจึงถูกใช้มากในดนตรีฟิวชัน ป๊อป และการเล่นเชิงเทคนิค สแปลชไม่ได้ส่งเสียงเรียกร้องความสนใจ แต่ขึ้นอยู่กับวิธีใช้ มันสามารถเปลี่ยนความรู้สึกของทั้งเพลงได้
ฉาบเอฟเฟกต์: รุ่นพิเศษที่โดดเด่นขึ้นเรื่อย ๆ
ในวงการกลองปัจจุบัน ไม่ได้มีแค่แครชและไรด์แบบคลาสสิกเท่านั้น ฉาบเอฟเฟกต์ที่มีเนื้อเสียงพิเศษกำลังได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ
เมื่อการบันทึกเสียงและคอนเทนต์วิดีโอมีอยู่ทุกหนแห่ง สถานการณ์ที่ต้องการเสียงซึ่งสร้างความประทับใจได้ในทันที ไม่ใช่แค่ความดังและความคมชัด ก็มีมากขึ้นเรื่อย ๆ
ตัวอย่างที่พบบ่อยที่สุดคือฉาบเอฟเฟกต์ที่มีการเจาะรูบนตัวฉาบ
ฉาบแบบมีรู: รุ่นพิเศษที่ให้เสียงแทรชชี่
ฉาบแบบมีรู (vented) คือรุ่นเอฟเฟกต์ที่มีการเจาะรูหลายรูบนตัวฉาบ
ผู้ผลิตแต่ละรายตั้งชื่อเรียกเป็นของตัวเอง คุณจึงจะพบชื่อเรียกมากมายสำหรับแนวคิดพื้นฐานเดียวกัน
รูเหล่านี้เปลี่ยนวิธีที่ฉาบเคลื่อนผ่านอากาศ ทำให้ได้หัวเสียงที่ฉับไว ซัสเทนที่สั้นลง โอเวอร์โทนที่มีความนอยส์ และหัวเสียงที่ให้ความรู้สึกเหมือนระเบิดออกมา
ฉาบแบบนี้กำลังกลายเป็นมาตรฐานในแนวเพลงที่เสียงดังและโมเดิร์นเมทัลเป็นพิเศษ แต่ระยะหลังก็ถูกใช้มากขึ้นเรื่อย ๆ ในเพลงป๊อปและฟิวชัน เพื่อเป็นแอคเซนต์ที่เพิ่มเนื้อเสียง
รูไม่ได้มีไว้สำหรับแครชเท่านั้น คุณยังพบได้บนไชน่าและสแปลชด้วย สแปลชขนาดเล็กแบบมีรูให้แอคเซนต์ที่คมมาก และไชน่าขนาดใหญ่แบบมีรูก็ให้เสียงแทรชชี่ที่เข้มข้นได้
อีกลักษณะหนึ่งของฉาบเอฟเฟกต์เหล่านี้คือชื่อเรียกที่แตกต่างกันไปตามผู้ผลิต
ที่ VEQUS รุ่นที่มีรูขนาดใหญ่ไม่กี่รูคือ VENT CRASH และ VENT CHINA
ส่วนรุ่นที่มีรูขนาดเล็กจำนวนมากคือไลน์ REVO:
- REVO CRASH
- REVO SPLASH
- REVO CHINA
ชื่อที่แตกต่างกันเหล่านี้ไม่ได้เป็นแค่ชื่อสินค้า แต่ยังบอกใบ้ถึงแนวคิดด้านเสียงที่ผู้ผลิตแต่ละรายมีอยู่ในใจด้วย
สแต็ก: แนวคิดของการเล่นกับเสียงนอยส์
การเซ็ตอัปแบบหนึ่งที่ได้รับความนิยมเป็นพิเศษในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาคือ “สแต็ก (stack)” ซึ่งเป็นการติดตั้งฉาบหลายใบซ้อนกัน เพื่อสร้างเสียงที่มีนอยส์และแห้งอย่างตั้งใจ
ตัวอย่างเช่น:
- สแปลช + ไชน่า
- แครช + สแปลช
- ฉาบแบบมีรูสองใบรวมกัน
การจับคู่มีความเป็นไปได้ไม่จำกัด
แทนที่จะเป็นเสียงกังวานไพเราะของฉาบปกติ สแต็กจะให้เสียงที่สั้นและแห้ง:
“แคช”
“พึช”
“ชึก”
เสียงที่แห้งและหนักแน่นนี้เข้ากันได้ดีเป็นพิเศษกับเพลงป๊อป ฮิปฮอป กอสเปล และ R&B ในปัจจุบัน ทุกวันนี้ยังมีรุ่นที่ออกแบบมาเพื่อการสแต็กโดยเฉพาะอีกมากมาย
ฉาบเบลล์: คัพที่แยกออกมาเป็นฉาบใบเดียว
ฉาบเบลล์ดูเหมือนคัพของฉาบไรด์ที่ถูกแยกออกมาและทำเป็นฉาบอีกใบหนึ่ง
แม้จะมีขนาดเล็ก แต่ให้เสียงพิงที่แข็งและชัดเจนมาก โทนเสียงเอียงไปทางเสียงสูง มีความเป็นโลหะสูง และคมชัด
มือกลองสายโปรเกรสซีฟและสายเทคนิคมักชื่นชอบเป็นพิเศษ เพราะเสียงยังโดดเด่นได้แม้ในท่อนที่ซับซ้อน ฉาบเบลล์ยังใช้เป็นแอคเซนต์เชิงทำนองได้ ซึ่งเป็นบทบาทที่ต่างจากแครชหรือไชน่า
ขนาดและความหนาก็เปลี่ยนบุคลิกของฉาบได้
ไม่ใช่แค่ประเภทเท่านั้น ขนาดและความหนาก็เปลี่ยนบุคลิกของฉาบได้อย่างมากเช่นกัน โดยทั่วไป ยิ่งฉาบใหญ่ เสียงก็ยิ่งต่ำและกว้าง ยิ่งฉาบเล็ก การตอบสนองก็ยิ่งเร็วและเสียงก็ยิ่งโฟกัส
ยกตัวอย่างแครช: ขนาด 16 นิ้วมักเน้นความคมชัด ขนาด 18 นิ้วเน้นพลัง และแครชขนาด 20 นิ้วสามารถกระจายเสียงออกได้เหมือนกำแพงเสียง
ความหนาก็มีผลมากเช่นกัน ฉาบบางตอบสนองต่อการสัมผัสเบา ๆ และมักเปิดเสียงได้เร็ว ฉาบหนามีความดังและหัวเสียงมากกว่า และยังคงโดดเด่นได้แม้ในระดับเสียงที่ดัง
อย่างไรก็ตาม เสียงจริงไม่ได้ถูกกำหนดด้วยความหนาเพียงอย่างเดียว โลหะผสม การตีขึ้นรูปด้วยค้อน รูปทรง และองค์ประกอบอื่น ๆ อีกมากมาย ล้วนสร้างความแตกต่างได้อย่างมาก
จึงไม่ใช่แค่ “หนาคือร็อก” และ “บางคือละเอียดอ่อน” อย่างง่าย ๆ บุคลิกของเสียงขึ้นอยู่กับสมดุลของฉาบทั้งใบ
วิธีผลิตฉาบ: สิ่งที่หล่อหลอมบุคลิกของเสียง
ฉาบไม่ได้เป็นแค่เครื่องดนตรีที่มีรูปทรงต่างกันเท่านั้น ในความเป็นจริง บุคลิกของเสียงเกิดจากหลายกระบวนการ ทั้งโลหะผสม วิธีขึ้นรูป การตีขึ้นรูปด้วยค้อน การกลึง (ร่องกลึง) และอื่น ๆ
แนวทางที่รู้จักกันดีที่สุดสองแบบคือฉาบ “หล่อ (cast)” และฉาบ “แผ่น (sheet)”
ฉาบหล่อใช้วิธีดั้งเดิม โดยนำโลหะผสมที่หลอมละลายมาขึ้นรูปเป็นฉาบทีละใบ มักมีโอเวอร์โทนที่ซับซ้อนและเสียงที่ลึก
ฉาบแผ่นผลิตจากการนำแผ่นโลหะรีดมาขึ้นรูป มีแนวโน้มให้เสียงที่สว่าง กระชับ และตรงไปตรงมา
รอยบุ๋มที่คุณเห็นบนพื้นผิวฉาบเกิดจากสิ่งที่เรียกว่า “การตีขึ้นรูปด้วยค้อน (hammering)” ซึ่งเป็นขั้นตอนสำคัญที่มีผลต่อเสียงอย่างมาก ฉาบไม่ได้เป็นแค่แผ่นโลหะ กระบวนการผลิตเองก็เป็นส่วนหนึ่งของการออกแบบเสียง
ฉาบเปลี่ยนไปตามการเล่น
เพราะฉาบเป็นโลหะ บุคลิกของมันจึงค่อย ๆ เปลี่ยนไปตามการใช้งานและกาลเวลา การเกิดออกซิเดชันจากรอยนิ้วมือและอากาศ รวมถึงการสั่นสะเทือนจากการเล่นหลายปี สามารถเปลี่ยนทั้งเสียงและรูปลักษณ์ได้
มือกลองหลายคนรู้สึกว่าเสียงจะเข้าที่เมื่อเวลาผ่านไป เสียงสูงจะนุ่มลงเล็กน้อย และโอเวอร์โทนจะนวลขึ้น ด้วยเหตุนี้ บางครั้งฉาบจึงไม่ได้ถูกมองเป็นเพียงของสิ้นเปลือง แต่เป็นเครื่องดนตรีที่เติบโตไปพร้อมกับคุณ
มือกลองบางคนชื่นชอบความคมของฉาบใหม่เอี่ยม ขณะที่บางคนชอบเสียงที่เข้าที่แล้วของฉาบที่ผ่านการเล่นมาหลายปี
การทำความสะอาดมากเกินไปยังอาจส่งผลต่อผิวงานและเสียงได้ ผู้เล่นจำนวนมากจึงเลือกปล่อยให้ฉาบมีร่องรอยของการใช้งาน การเปลี่ยนแปลงตามกาลเวลานี้เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ฉาบเป็นเครื่องดนตรีที่มีเสน่ห์
ไม่มีฉาบที่ถูกต้องเพียงใบเดียว
สเปกเพียงอย่างเดียวไม่สามารถบอกทุกอย่างเกี่ยวกับฉาบได้ แม้จะเป็นขนาดเดียวกันและซีรีส์เดียวกัน การตีขึ้นรูปด้วยค้อนและผิวงานก็เปลี่ยนบุคลิกได้ และเสียงที่คุณต้องการก็ขึ้นอยู่กับสไตล์การเล่นและดนตรีที่คุณเล่น
นี่คือเหตุผลที่มือกลองจำนวนมากใช้เวลาหลายปีตามหาฉาบที่เหมาะกับตัวเอง
ฉาบหล่อหลอมความรู้สึกและตัวตนทางดนตรีของมือกลองได้มากกว่าแทบทุกสิ่ง ยิ่งเรียนรู้เกี่ยวกับฉาบมากเท่าไร ก็ยิ่งลึกซึ้งมากขึ้นเท่านั้น
ที่ VEQUS เช่นกัน สิ่งที่เราให้คุณค่ามากที่สุดคือบุคลิกทางดนตรี ส่วนที่สเปกเพียงอย่างเดียวไม่สามารถถ่ายทอดได้
