เรื่องแรกที่ควรรู้: ฉาบย่อมสึกหรอ
ก่อนจะเข้าเรื่อง ขอเริ่มจากประเด็นพื้นฐานข้อหนึ่ง ฉาบเป็นของสิ้นเปลือง
ฉาบทำจากโลหะ จึงดูแข็งแรงทนทาน แต่ทุกครั้งที่เล่น ไม้กลองจะกระทบและทำให้ฉาบสั่น หากเล่นต่อไปเรื่อย ๆ ไม่ช้าก็เร็วฉาบจะร้าวหรือบิ่น นั่นไม่ได้แปลว่าคุณใช้งานอย่างรุนแรง แต่เป็นธรรมชาติของเครื่องดนตรีชนิดนี้
ดังนั้นบทความนี้จึงไม่ได้พูดถึงวิธีทำให้ฉาบไม่มีวันร้าว ถึงอย่างนั้น ก็ยังมีสิ่งที่ทำให้อายุการใช้งานของฉาบสั้นลงโดยไม่รู้ตัว เช่น เล่นโดยไม่ใส่สลีฟบนขาตั้ง หรือขันน็อตปีกผีเสื้อแน่นเกินไป หากบทความนี้ช่วยให้คุณสังเกตเห็นสิ่งเหล่านี้ได้ ก็ถือว่าทำหน้าที่ของมันแล้ว
รอยร้าวมักเริ่มจากจุดเดิม ๆ
ฉาบเป็นแผ่นโลหะก็จริง แต่ไม่ได้ร้าวตรงไหนก็ได้ รอยร้าวมักปรากฏในราว ๆ สามตำแหน่ง
รอยร้าวที่วิ่งจากขอบเข้าด้านใน รอยร้าวที่วิ่งไปตามแนวรอบของโบว์ (ส่วนลาดของตัวฉาบ) หรือโคนคัพ และรอยร้าวที่วิ่งจากขอบรูกลางไปทางคัพ ช่างซ่อมฉาบมืออาชีพเองก็แบ่งรอยร้าวออกเป็นราว ๆ สามกลุ่มนี้เช่นกัน
ในสามแบบนี้ รอยร้าวที่ขอบและที่โบว์คือแบบที่พบบ่อยที่สุด เราไม่มีข้อมูลสถิติ แต่ในบรรดาฉาบที่ร้าว สองแบบนี้โดดเด่นกว่าแบบอื่น เพราะเป็นบริเวณที่ใช้ตีฉาบ จึงแทบไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ
นอกจากรอยร้าวแล้ว ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง คือความเสียหายที่ปรากฏเป็นการเปลี่ยนรูปทรง รูกลางที่เคยกลมถูกยืดจนเป็นวงรี หรือขอบฉาบงอผิดรูป กรณีนี้ไม่มีส่วนใดแตกออก จึงเข้าใจได้ง่ายกว่าหากแยกพิจารณาต่างหากจากการร้าว
ขอบอกข้อควรระวังไว้ก่อน: ตำแหน่งของรอยร้าวเพียงอย่างเดียวไม่สามารถบอกสาเหตุได้ แม้จะมีฉาบอยู่ในมือ และพิจารณาประกอบว่าใช้งานที่ไหน อย่างไร และนานเท่าใด บ่อยครั้งก็ยังไม่อาจมั่นใจได้ 100% สิ่งที่ทำได้คือการคาดการณ์อย่างมีหลักการ โปรดอ่านเนื้อหาต่อจากนี้ในฐานะข้อมูลประกอบการคาดการณ์นั้นเท่านั้น
ความเสียหายบางแบบบ่งบอกสาเหตุที่น่าจะเป็นได้
อาการบางอย่างทำให้คาดเดาสาเหตุได้ค่อนข้างง่าย
หากรูกลางถูกยืดออกตามแนวยาว ให้สงสัยวิธีติดตั้งฉาบ หากขอบฉาบงอผิดรูป ส่วนใหญ่น่าจะเกิดจากการทำตกหรือล้ม ไม่ใช่ความเสียหายจากการเล่น ทั้งสองกรณีไม่ใช่รอยร้าว แต่เป็นการเปลี่ยนรูปทรง และดูออกได้ในแวบเดียว
อันที่จริง ผู้ผลิตฉาบรายใหญ่บางรายก็แสดงสองกรณีนี้พร้อมภาพถ่ายไว้ในหน้าการรับประกันของตน เป็นตัวอย่างของความเสียหายที่เกิดจากการใช้งาน กล่าวคือ แม้ในมุมมองของผู้ผลิต นี่ก็คือกรณีที่อนุมานสาเหตุได้ง่ายที่สุด
รอยร้าวที่ขอบหรือที่โบว์ไม่ได้ง่ายอย่างนั้น เกิดจากเทคนิค มุมการตี หรือเพียงเพราะจำนวนครั้งที่ตีมีมากมาย? โดยมากมักมีหลายปัจจัยซ้อนทับกัน
ดังนั้น วิธีคิดที่ถูกต้องที่สุดคือ ตำแหน่งที่ร้าวไม่ใช่สาเหตุ แต่เป็นจุดเริ่มต้นของการตรวจสอบ
รูที่ผิดรูปยังไม่ใช่รอยร้าว “คีย์โฮลลิ่ง (keyholing)” คืออาการที่รูกลมถูกยืดเป็นวงรีคล้ายรูกุญแจ ซึ่งไม่ได้แปลว่าโลหะแตกออก แต่รูถูกเสียดสีกับแกนขาตั้งจนสึกไป เมื่อสาเหตุต่างกัน การแยกพิจารณาต่างหากจากรอยร้าวจึงเข้าใจได้ง่ายกว่า นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในสัญญาณไม่กี่อย่างที่คุณสังเกตเห็นได้ก่อนรอยร้าวจะเกิด
| ประเภท | ตำแหน่ง | คำอธิบายที่เป็นไปได้ |
|---|---|---|
| รอยร้าว | ขอบ | มุมของการตี วิ่งเข้าด้านใน |
| โบว์ โคนคัพ | ตีซ้ำจุดเดิม ใช้งานหนัก มักวิ่งไปตามแนวรอบฉาบ | |
| ขอบรูกลาง | ขันแน่นเกินไป วิ่งจากรูไปทางคัพ | |
| การเปลี่ยนรูปทรง (ไม่ใช่รอยร้าว) | รูกลาง | เสียดสีกับแกนขาตั้ง ไม่มีสลีฟ หรือติดตั้งหลวมเกินไป |
| ขอบฉาบ | ทำตกหรือล้ม |
พบบ่อยที่สุด: รอยร้าวที่ขอบและที่โบว์
เริ่มจากแบบที่พบบ่อยที่สุดก่อน: รอยร้าวที่วิ่งจากขอบเข้าด้านใน และรอยร้าวที่โบว์
รอยร้าวที่วิ่งจากขอบเข้าด้านใน
รอยแยกสั้น ๆ วิ่งเข้าด้านในจากจุดหนึ่งบนขอบฉาบ ในช่วงแรกอาจยาวเพียงไม่กี่มิลลิเมตร เล็กจนคุณอาจไม่สังเกตเห็นหากไม่มีใครชี้ให้ดู
ปัญหาคือรอยร้าวสามารถลามต่อไปได้ การตีแต่ละครั้งจะรวมแรงไว้ที่ปลายรอยร้าว รอยร้าวยาวไม่กี่มิลลิเมตรจึงขยายใหญ่ขึ้นได้ และในที่สุดอาจโค้งไปตามแนวขอบฉาบ การพบตั้งแต่ยังเล็กอยู่จึงสร้างความแตกต่างได้มาก
รอยร้าวที่โบว์
รอยร้าวแบบนี้เกิดบนพื้นผิวที่ใช้ตี พบน้อยกว่ารอยร้าวที่ขอบ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องผิดปกติ
รอยร้าวแบบนี้วิ่งไปในทิศทางใดทิศทางหนึ่งจากสองแบบ บางรอยวิ่งเป็นแนวรัศมีเข้าหาจุดศูนย์กลาง ส่วนบางรอยวิ่งด้านข้างไปตามร่องกลึงรอบฉาบ ซึ่งแบบหลังนี้สังเกตได้ยากเป็นพิเศษ เพราะวิ่งไปในทิศทางเดียวกับร่องกลึง ในแสงบางแบบจึงแยกไม่ออกเลย
ว่ากันว่ารอยร้าวที่โบว์มักเกิดเมื่อตีจุดเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า เช่น เมื่อแพตเทิร์นไรด์ตกลงที่จุดเดียวตลอด
หากต้องการตรวจหารอยร้าว ให้ใช้แสงที่ดีและมองในมุมเอียง รอยร้าวเล็ก ๆ จะมองไม่เห็นเมื่อมองตรง ๆ ลองเอียงฉาบให้รับแสง แล้วรอยร้าวจะปรากฏเป็นเส้นชัดขึ้นมา การลากนิ้วไปตามขอบก็ช่วยได้เช่นกัน หากนิ้วสะดุดตรงไหน แสดงว่ามีบางอย่างอยู่ตรงนั้น
ที่ขอบฉาบ มุมสำคัญกว่าแรงตี
แล้วจะลดรอยร้าวที่ขอบและที่โบว์ได้อย่างไร? ในเรื่องนี้ มุมที่ไม้กระทบฉาบสำคัญกว่าความแรงในการตี
เมื่อไม้กลองกระทบขอบในแนวตั้งฉาก ไม้จะชนกับขอบที่บางเพียงจุดเดียว และแรงก็ไม่มีทางกระจายออกไป วิธีที่ดีกว่าคือทำตรงกันข้าม ให้เอนไม้ลงจนเกือบขนานกับพื้นผิว และปัดขอบด้วยส่วนที่หนากว่าซึ่งอยู่ถัดจากปลายไม้ ไม่ใช่ใช้ปลายไม้ พร้อมกับตีผ่านต่อเนื่องไป ภาระที่เกิดกับทั้งฉาบและไม้กลองจะแตกต่างกันอย่างมหาศาล
เรื่องนี้เกี่ยวกับการเซ็ตอัปพอ ๆ กับเทคนิค หากฉาบตั้งชันเกินไป ไม่ว่าคุณจะทำอย่างไร ก็จะตีกระแทกเข้าตรง ๆ อยู่ดี หากรู้สึกว่ามุมไม่ถนัด ให้ตรวจขาตั้งก่อน
จะเอียงมากแค่ไหนขึ้นอยู่กับส่วนสูงของคุณ ความสูงของฉาบ และวิธีเล่น จึงไม่มีตัวเลขที่ตายตัว หากต้องการจุดอ้างอิง ให้ดูว่าไม้กลองไถลออกจากพื้นผิวได้ลื่นหรือไม่ แต่ถ้าเอียงมากเกินไป การตีของคุณจะตื้นเกินจนได้เสียงไม่ดังพอ
สำหรับโบว์ ให้กระจายจุดที่ตีออกไป การตีจุดเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าจะสะสมภาระไว้ที่จุดนั้น แม้เพียงขยับตำแหน่งที่เล่นแพตเทิร์นเล็กน้อยก็น่าจะช่วยได้
ทำไมฉาบถึงร้าวที่โคนคัพ ทั้งที่ไม่มีใครตีตรงนั้น
จุดที่ทำให้หลายคนแปลกใจคือโคนของคัพ (เบลล์) คุณอาจตีที่ตัวเบลล์ แต่ไม่มีใครเล็งตีตรงจุดที่เบลล์บรรจบกับโบว์ ถึงอย่างนั้น บางครั้งรอยร้าวก็เริ่มต้นตรงนั้นพอดี
ลองดูภาพตัดขวางแล้วเหตุผลจะชัดเจนขึ้น ฉาบเปลี่ยนรูปทรงจากโดมตรงกลาง สู่โบว์ที่ลาดลงอย่างนุ่มนวล ไปจนถึงขอบที่บาง จุดเดียวที่การเปลี่ยนแปลงนั้นเกิดขึ้นอย่างฉับพลันคือตรงที่คัพเปลี่ยนเป็นโบว์
ไม่ว่าจะเป็นกระดาษหรือโลหะ แผ่นที่ถูกพับงอจะเริ่มเสื่อมที่รอยพับ แรงมักรวมตัวอยู่ตรงจุดที่รูปทรงเปลี่ยนอย่างฉับพลัน โคนคัพเป็นจุดรับแรงเค้นด้วยเหตุผลเดียวกันนี้
นอกจากนี้ เบลล์ยังเป็นหนึ่งในส่วนที่หนาที่สุดของฉาบ ดังนั้นโคนคัพจึงเป็นรอยต่อที่ไม่ได้เปลี่ยนแค่รูปทรง แต่ความหนาก็เปลี่ยนอย่างฉับพลันด้วย
บางครั้งคุณอาจเห็นคำอธิบายว่า “การตีฉาบทำให้โครงสร้างโมเลกุลเคลื่อนตัวจนร้าว” โลหะที่ค่อย ๆ อ่อนแอลงภายใต้แรงที่กระทำซ้ำ ๆ โดยทั่วไปเรียกว่าความล้าของโลหะ (metal fatigue) แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า “เป็นความล้าของโลหะ จึงจะร้าวหลังผ่านไปกี่ปี” ความหนา รูปทรง ความถี่ในการเล่น การเซ็ตอัป และการจัดเก็บ ล้วนมีส่วนเกี่ยวข้อง คุณจึงไม่สามารถกำหนดอายุของฉาบเป็นจำนวนปีได้
ถ้าร้าวจากตรงกลาง ให้ตรวจสลีฟก่อน
หากมีรอยร้าววิ่งออกมาจากรูกลาง สิ่งแรกที่ควรตรวจคือสลีฟ (sleeve) ซึ่งเป็นท่อพลาสติกหรือไนลอนสั้น ๆ ที่สวมบนแกนขาตั้ง
หากสลีฟแตก หรือหายไปโดยไม่รู้ตัว รูของฉาบจะสัมผัสกับแกนโลหะโดยตรง ทุกครั้งที่เล่น โลหะจะกระทบกับโลหะ และรูจะค่อย ๆ สึกและกว้างขึ้น เมื่อรูกลมถูกยืดเป็นวงรีคล้ายรูกุญแจ เรียกว่า “คีย์โฮลลิ่ง” อาการนี้ไม่ได้เกิดจากการขันแน่นเกินไป แต่ตรงกันข้าม มันเกิดเมื่อฉาบขยับไปมาบนแกนมากเกินไปจนรูสึกกร่อน
สลีฟเป็นของสิ้นเปลือง ราคาถูกมาก แต่การเล่นโดยไม่มีสลีฟส่งผลเสียต่อฉาบอย่างชัดเจน
อีกส่วนหนึ่งคือสักหลาด (felt) ซึ่งมีชิ้นหนึ่งอยู่เหนือฉาบและอีกชิ้นอยู่ใต้ฉาบ ทำหน้าที่ป้องกันไม่ให้ฉาบสัมผัสกับฮาร์ดแวร์โลหะ และให้ฉาบขยับได้อย่างอิสระ เมื่อเวลาผ่านไป สักหลาดจะยุบและแข็งตัวจนไม่ได้ทำหน้าที่อีกต่อไป สักหลาดที่ยุบแล้วยังดูปกติดีเมื่ออยู่บนขาตั้ง จึงอาจเป็นชิ้นส่วนที่คนมองข้ามมากที่สุด ลองกดด้วยนิ้ว หากไม่ยุบตัวเลย ก็ถึงเวลาเปลี่ยนแล้ว
คุณขันน็อตปีกผีเสื้อแน่นแค่ไหน?
เรื่องนี้ถูกมองข้ามบ่อยมาก การล็อกฉาบให้แน่นดูปลอดภัยกว่า จึงชวนให้ขันน็อตจนสุด เราเข้าใจความรู้สึกนั้น แต่สำหรับฉาบแล้ว นั่นคือสิ่งที่ตรงข้ามกับสิ่งที่มันต้องการ
หากขันแน่นมาก คุณจะจำกัดการเคลื่อนไหวไปจนถึงตัวเบลล์ เหมือนกับการกดฐานของเครื่องดนตรีที่เกิดเสียงจากการสั่นสะเทือนไว้แน่น และยังสร้างแรงเค้นที่ไม่จำเป็นรอบรูกลางด้วย
แต่นั่นไม่ได้แปลว่ายิ่งหลวมยิ่งดี หากหลวมเกินไป ฉาบจะขยับมากเกินไป และไม้กลองจะเริ่มกระทบในมุมที่คุณไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งก็ทำให้อายุการใช้งานสั้นลงเช่นกัน
หลักง่าย ๆ คือ ฉาบควรแกว่งอย่างเป็นธรรมชาติเมื่อคุณตี แล้วกลับเข้าที่ได้เอง ไม่ต้องใช้เครื่องมือ ขันด้วยมือเบา ๆ ก็เพียงพอ
| ชิ้นส่วน | สิ่งที่ควรสังเกต | เมื่อใดควรแก้ไข |
|---|---|---|
| สลีฟ | แตก บิ่น หรือหายไป | เปลี่ยนหากแตก ห้ามเล่นโดยไม่มีสลีฟ |
| สักหลาด (บนและล่าง) | ยุบหรือแข็ง | เปลี่ยนหากกดแล้วไม่ยุบตัว |
| น็อตปีกผีเสื้อ | แน่นเกินไปหรือหลวมเกินไป | ขันด้วยมือเบา ๆ |
| รูของฉาบ | ถูกยืดออกตามแนวยาว | หากรูปทรงกำลังเปลี่ยน ให้ทบทวนวิธีติดตั้ง |
ความบกพร่องจากการผลิตเกิดขึ้นได้ไหม?
ในเรื่องนี้ เราขอพูดกันตรง ๆ ในฐานะผู้ที่ทำงานกับฉาบ
ความบกพร่องที่มีต้นเหตุมาจากกระบวนการผลิตสามารถเกิดขึ้นได้ ไม่ว่าการควบคุมคุณภาพจะรัดกุมเพียงใด ปัญหาในการผลิตก็ไม่มีทางลดลงจนเป็นศูนย์ได้ทั้งหมด นี่คือเหตุผลที่ผู้ผลิตทุกรายทำงานบนสมมติฐานว่าปัญหาเหล่านี้อาจเกิดขึ้นได้ ผู้ผลิตบางรายอธิบายว่าจะตรวจสอบฉาบที่ถูกส่งคืน ย้อนตรวจสอบกับบันทึกการผลิต และนำสิ่งที่ได้เรียนรู้ไปปรับปรุงคุณภาพ
อย่างไรก็ตาม เราไม่มีตัวเลขว่ารอยร้าวที่เกิดจากการใช้งานและที่เกิดจากการผลิตมีอย่างละเท่าใด และเราก็ไม่เคยเห็นใครเผยแพร่ตัวเลขนี้เช่นกัน เราจึงไม่สามารถพูดถึงสัดส่วนได้
และนี่คือสิ่งที่ควรรู้: มีรอยร้าวบางแบบที่แม้แต่ผู้ผลิตก็ไม่สามารถระบุสาเหตุได้ ผู้ผลิตรายหนึ่งระบุไว้อย่างชัดเจนในหน้าการรับประกันว่า ความเสียหายที่ขอบฉาบบางส่วนแตกหลุดออกไปนั้นไม่สามารถระบุสาเหตุได้ แม้แต่มืออาชีพที่มีฉาบอยู่ตรงหน้าก็ไม่สามารถบอกได้เสมอไป
ที่ VEQUS เช่นกัน เมื่อสงสัยว่าเป็นความบกพร่องจากการผลิต เราจะตรวจสอบสภาพของฉาบและพิจารณาเป็นกรณีไป
เงื่อนไขการรับประกันแตกต่างกันไปตามผู้ผลิตและประเทศ แม้จะเป็นแบรนด์เดียวกัน ความคุ้มครองก็อาจต่างกันไปตามสถานที่ที่คุณซื้อฉาบ หากไม่แน่ใจ โปรดสอบถามร้านค้าที่คุณซื้อ
เรื่องของฉาบในห้องซ้อมดนตรี
บนโซเชียลมีเดีย บางครั้งคุณจะเห็นโพสต์เกี่ยวกับฉาบที่ร้าวในห้องซ้อมดนตรี และคำขอร้องอย่าง “กรุณาอย่าตีแรงเกินไป” ก็พบเห็นได้บ่อยขึ้น
อย่างแรก ฉาบเหล่านี้ถูกใช้งานมากกว่าอย่างเทียบไม่ได้ ฉาบที่คนคนเดียวเล่นที่บ้าน กับฉาบที่มีมือกลองคนใหม่มาเล่นทุก ๆ ไม่กี่ชั่วโมงทุกวัน ต้องรับภาระต่างกันโดยสิ้นเชิง และมือกลองแต่ละคนก็เล่นและเซ็ตอัปต่างกัน ในแง่หนึ่ง การที่ฉาบเหล่านี้สึกหรอเร็วกว่าจึงเป็นเรื่องธรรมดา
นอกจากนี้ ยังมีอีกสองเรื่องที่อยู่เบื้องหลัง
เรื่องแรกคือราคา ราคาฉาบปรับขึ้นหลายครั้งในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ราคาโลหะ ค่าขนส่งทางทะเล และอัตราแลกเปลี่ยน ล้วนอยู่นอกเหนือการควบคุมของผู้ผลิต และเป็นเหตุผลที่ระบุไว้ในประกาศปรับราคา เมื่อแครชเพียงใบเดียวมีราคาสูงอย่างทุกวันนี้ นี่จึงไม่ใช่เรื่องเล็กสำหรับสตูดิโอที่มีฉาบหลายสิบใบ
อีกเรื่องหนึ่งอาจไม่ค่อยมีคนรู้ ฉาบที่ใช้ในสตูดิโอไม่อยู่ในการรับประกันของผู้ผลิต ทั้งการให้เช่า แบ็กไลน์ ห้องซ้อมดนตรี และสตูดิโอบันทึกเสียง ผู้ผลิตหลายรายระบุไว้อย่างชัดเจนว่าฉาบที่ใช้เพื่อวัตถุประสงค์เหล่านี้ไม่อยู่ในความคุ้มครอง
กล่าวคือ เมื่อฉาบร้าว สตูดิโอต้องรับภาระค่าใช้จ่ายเอง ข้อกำหนดของสตูดิโอหลายแห่งระบุว่าอาจเรียกเก็บเงินจากลูกค้าได้ แต่ในความเป็นจริง ไม่มีใครตั้งใจทำฉาบแตก ฉาบส่วนใหญ่เพียงหมดอายุการใช้งานจากการใช้งานตามปกติ และสตูดิโอก็เป็นผู้แบกรับค่าใช้จ่ายนั้น
เราไม่ได้ตั้งใจจะเทศนาเรื่องมารยาท และไม่มีใครผิด เพียงแต่สตูดิโอมีเหตุผลจริง ๆ ที่ต้องระมัดระวังกับอุปกรณ์ของตน การรู้เรื่องนี้อาจทำให้คุณมองต่างไปเล็กน้อย
เวลาจัดเก็บ ระวังความชื้น
วิธีดูแลฉาบในช่วงที่ไม่มีใครเล่นสำคัญกว่าที่คุณคิด
สิ่งที่คนมักมองข้ามคือความชื้น ฉาบเป็นโลหะ หากวางไว้ในที่ชื้นก็มีแนวโน้มจะเปลี่ยนสีและหมองได้ง่ายขึ้น ปลอดภัยที่สุดคือหลีกเลี่ยงโรงเก็บของ ตู้ และห้องเก็บของที่อยู่ติดกับภายนอก
อีกเรื่องคือเหงื่อ หลังเล่นเสร็จ ฉาบจะมีน้ำมันและเหงื่อจากมือติดอยู่ หากใส่ลงเคสแล้วปิดทันที ฉาบจะถูกเก็บไว้ในสภาพชื้นเป็นเวลาหลายชั่วโมง เพียงเช็ดด้วยผ้าแห้งสักครู่ก็น่าจะช่วยได้มาก
ส่วนวิธีจัดเก็บ จะตั้งหรือวางราบก็ได้ โดยปกติเคสและชั้นวางจะเก็บฉาบในแนวตั้ง ซึ่งไม่ก่อให้เกิดปัญหาใด ๆ สิ่งที่ควรหลีกเลี่ยงคือการวางฉาบเปล่า ๆ พิงสิ่งของทิ้งไว้ และควรหลีกเลี่ยงการวางฉาบบนพื้นแข็งโดยตรงด้วย เพราะขอบอาจถูกกระแทกได้ง่าย
เมื่อวางฉาบซ้อนกัน ให้คั่นด้วยผ้า โลหะที่เสียดสีกับโลหะโดยตรงจะทำให้ผิวเป็นรอยขีดข่วน นอกจากนี้ควรหลีกเลี่ยงการเคลื่อนย้ายฉาบขณะที่ยังติดอยู่บนขาตั้ง แรงกระแทกระหว่างขนย้ายจะสร้างแรงที่ไม่คาดคิดต่อจุดติดตั้ง
อย่างที่เราได้เห็นไปแล้ว ขอบฉาบที่งอเป็นสัญญาณว่าฉาบเคยถูกทำตกหรือล้ม กล่าวกลับกันคือ ความเสียหายจากการตกจะทิ้งร่องรอยไว้บนรูปทรงของฉาบ
หากพบรอยร้าว
อย่างแรก อย่าเล่นต่อไปทั้งอย่างนั้น นี่คือสิ่งที่ต้องมาก่อนสิ่งอื่นใด
มีเหตุผลสองข้อ ข้อแรกคือความปลอดภัย หากรอยร้าวขยายและชิ้นส่วนขนาดใหญ่แตกหลุดออกมา เศษอาจกระเด็นได้ ข้อที่สองคือเมื่อชิ้นส่วนขนาดใหญ่หลุดหายไปแล้ว จะไม่สามารถระบุสาเหตุได้อีก นี่คือสถานการณ์ที่ผู้ผลิตหมายถึงเมื่อกล่าวว่าไม่สามารถระบุสาเหตุของความเสียหายที่ขอบฉาบบางส่วนแตกหลุดออกไปได้ แม้คุณจะสงสัยว่าเป็นความบกพร่องจากการผลิต ก็ไม่มีทางตัดสินได้หากไม่มีรูปทรงเดิม
และหากยังอยู่ในระยะรับประกัน ให้ปรึกษาร้านค้าที่คุณซื้อก่อนลงมือทำอะไรกับฉาบด้วยตัวเอง การเจาะรูหรืองานลักษณะคล้ายกันอาจทำให้การรับประกันเป็นโมฆะ หากทำผิดลำดับ คุณอาจเสียความช่วยเหลือที่ควรได้รับไป
เมื่อกล่าวเช่นนั้นแล้ว น่าเสียดายที่รอยร้าวเมื่อเกิดขึ้นแล้วไม่สามารถย้อนกลับได้ ไม่ว่าคุณจะทำอย่างไร บริเวณนั้นจะไม่มีวันแข็งแรงเท่าเดิมอีก
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าต้องทิ้งฉาบใบนั้น การซ่อมเป็นทางเลือกหนึ่ง มีทั้งโรงซ่อมและช่างกลองที่รับซ่อมฉาบ และงานของพวกเขาถูกใช้ในที่ที่ฉาบสึกหรอเร็ว เช่น สตูดิโอและวงดนตรีของโรงเรียน
เนื้อหาต่อไปนี้อธิบายวิธีซ่อมที่ร้านซ่อมและโรงซ่อมใช้ เราไม่แนะนำให้คุณลงมือใช้เครื่องมือกับตัวโลหะด้วยตัวเอง การพลาดเพียงครั้งเดียวขณะเจาะหรือตัดอาจทำให้รอยร้าวเปิดกว้างขึ้นในทันที และขอบของฉาบก็คมกว่าที่คุณคิด โปรดอ่านเพื่อเป็นข้อมูลเท่านั้น
แนวทางพื้นฐานสองแบบ
แบบแรกคือหยุดรอยร้าวไม่ให้ลามต่อไป โดยเจาะรูเล็ก ๆ ที่ปลายทั้งสองด้านของรอยร้าว แนวคิดคือรูกลมจะรับรอยร้าวไว้ ณ จุดที่มันจะขยายต่อ และกระจายแรงที่รวมตัวอยู่ออกไป สำหรับรอยร้าวที่วิ่งรอบฉาบ ยังมีวิธีตัดร่องบาง ๆ ระหว่างรูทั้งสองด้วย
อีกแบบคือตัดส่วนที่ร้าวออกไปทั้งหมด เช่น ตัดออกเฉพาะส่วนที่ร้าว ตัดเป็นรูปตัว V รอบรอยร้าว หรือไปจนถึงการตัดขอบทั้งวงเพื่อลดขนาดฉาบลงหนึ่งไซซ์ สำหรับรอยร้าวที่เริ่มจากขอบ การตัดเป็นรูปตัว V เป็นทางเลือกที่นิยม แนวคิดคือด้านที่ถูกตัดจะเบาลง ฉาบจึงมีแนวโน้มจะหมุนให้ด้านนั้นอยู่ห่างจากตัวคุณเมื่ออยู่บนขาตั้ง และไม้กลองก็มีโอกาสตีโดนจุดนั้นน้อยลง
สำหรับบริเวณรอบรูกลาง มีวิธีต่าง ๆ เช่น การใส่แหวนเสริม หรือการแต่งรูให้กลับมากลมอีกครั้ง แม้แต่ในร้านซ่อม รูที่สึกกับรอยร้าวก็ถือเป็นงานคนละประเภทกัน
การเชื่อมรอยร้าวด้วยการบัดกรีหรือใช้หัวเชื่อมก็มีการกล่าวถึงเป็นวิธีซ่อมเช่นกัน
ไม่ว่าจะใช้วิธีใด เสียงจะเปลี่ยนไป ตัดออกเพียงเล็กน้อยเสียงก็เปลี่ยนน้อย ยิ่งตัดออกมากก็ยิ่งเปลี่ยนมาก ช่างซ่อมบางรายอธิบายว่าการตัดลึกจะเพิ่มองค์ประกอบเสียงต่ำที่สั่นเป็นลูกคลื่นในช่วงเสียงหาง ทำให้เสียงเข้าใกล้เสียงแบบฆ้องมากขึ้น เมื่อร่องยาวขึ้น เสียงสูงและเสียงต่ำจะเริ่มแยกกันชัดเจนขึ้น ความดังสูงสุดลดลง และหัวเสียงจะเร็วขึ้นพร้อมเสียงหางที่สั้นลง นี่จึงไม่ใช่การฟื้นคืนเสียงเดิม แต่เป็นการเลือกที่จะอยู่กับเสียงที่ต่างออกไป
ช่างซ่อมหลายรายคิดค่าบริการต่ำกว่าราคาฉาบใบใหม่มาก การซ่อมจึงเป็นทางเลือกที่เป็นไปได้จริง แต่แม้จะซ่อมแล้ว ฉาบก็อาจร้าวอีกได้ขึ้นอยู่กับการใช้งาน ซึ่งช่างซ่อมเองก็บอกไว้อย่างตรงไปตรงมา
เนื่องจากเป็นงานโลหะ การทำด้วยตัวเองจึงไม่ใช่เรื่องง่าย หากหมดระยะรับประกันแล้วแต่คุณยังอยากเล่นฉาบใบนั้นต่อ ก็คุ้มค่าที่จะปรึกษาช่างซ่อมก่อนจะทิ้งไป
สำหรับรอยร้าวที่ขอบ ผู้เล่นบางคนก็เพียงตัดส่วนที่ร้าวออกแล้วเล่นต่อ ทั้งขนาดและเสียงจะเปลี่ยนไป จึงไม่เหมือนการซ่อมฉาบ แต่เหมือนการทำความรู้จักกับเครื่องดนตรีชิ้นใหม่มากกว่า
สรุป
สำหรับแต่ละอาการ ควรเริ่มตรวจจากตรงไหน? นี่คือสรุปในตารางเดียว
| อาการ | สิ่งที่ควรตรวจก่อน |
|---|---|
| รอยร้าวที่วิ่งจากขอบเข้าด้านใน | มุมในการตี ความสูงและความเอียงของฉาบ รอยบากหรือรอยบิ่นที่ขอบ |
| รอยร้าวที่โบว์ | ตีลงจุดเดียวซ้ำ ๆ หรือไม่ ปริมาณการเล่น |
| รอยร้าวที่โคนคัพ | ความแน่นของน็อตปีกผีเสื้อ ฉาบแกว่งได้อิสระหรือไม่ |
| รอยร้าวที่ขอบรูกลาง | ขันแน่นเกินไปหรือไม่ สภาพของชิ้นส่วนขาตั้ง |
| รูกลางผิดรูป | มีสลีฟหรือไม่และอยู่ในสภาพใด ฉาบสัมผัสโลหะโดยตรงหรือไม่ |
| ขอบฉาบงอหรือบิ่นอย่างหนัก | การทำตกหรือล้ม วิธีจัดการระหว่างขนย้าย |
แต่นี่ไม่ใช่แผนภูมิสำหรับวินิจฉัย รอยร้าวในตำแหน่งเดียวกันอาจมีสาเหตุต่างกันได้ ให้มองว่าเป็นรายการจุดที่ควรเริ่มตรวจสอบ
ในบรรดาทุกสิ่งที่กล่าวมา โปรดตรวจสลีฟและสักหลาดเป็นประจำในฐานะของสิ้นเปลือง ชิ้นส่วนราคาไม่แพงช่วยปกป้องฉาบที่มีราคาสูงกว่าหลายเท่า เพียงตรวจสองอย่างนี้ก็สร้างความแตกต่างได้มาก
สุดท้ายนี้ อย่างที่เราได้กล่าวไว้ตอนต้น ฉาบเป็นของสิ้นเปลือง ไม่ใช่ทุกสาเหตุจะมาจากผู้เล่น และแม้แต่ผู้ผลิตเองก็เขียนไว้ว่าความเสียหายบางอย่างไม่สามารถระบุสาเหตุได้ หากฉาบร้าว ก็ไม่จำเป็นต้องโทษตัวเองมากเกินไป
ถึงอย่างนั้น ก็มีสิ่งที่ทำให้อายุการใช้งานของฉาบสั้นลงโดยที่คุณไม่รู้ตัวอยู่จริง สลีฟที่แตกแต่ยังใช้อยู่ น็อตปีกผีเสื้อที่ขันแน่นเกินไป ฉาบที่ตั้งชันเกินไป การสังเกตเห็นสิ่งเหล่านี้หรือไม่ จะเปลี่ยนระยะเวลาที่คุณได้เล่นฉาบใบเดิม ลองตรวจดูไปพร้อมกับการเซ็ตอัปโดยรวมของคุณ
